استراتژیهای مختلفی برای
مهار تشکیل تجمعات آمیلوئیدی، بهعنوان عامل اصلی بروز علائم بالینی بیماریهای کنفورماسیونی همچون آلزایمر، پارکینسون، دیابت نوع 2 و ... گزارش شده است که ازجمله آنها میتوان به استفاده از ریز مولکولهای پلیفنولی اشاره کرد. در این پروژه، شبیهسازی تشکیل این تجمعات با استفاده از
پروتئین لیزوزیم سفیده تخممرغ در حالت برون تنی و
بررسی تأثیر مهاری ریز مولکولهای پلیفنولی فلوریدزین و دیاتیلاستیلبسترول بر آن توسط تکنیکهایی همچون سنجش فلورسانس اتصال ThT، سنجش دورنگ نمایی دورانی (CD)، آنیزوتروپی نیل قرمز (NR) و عکسبرداری با میکروسکوپ الکترونی موردمطالعه قرار گرفت. ابتدا شرایط صحیح فیبریلاسیون لیزوزیم تعریف و فیبریلهای آمیلوئیدی تشکیلشده تعیین ویژگی شدند. در مرحله بعد ریز مولکولهای پلیفنولی با غلظتهای مختلف در مسیر فیبریلاسیون کار گذاشته شد. برای آمادهسازی نمونهها از پروتکل کاملاً مشخصی استفاده شد، بهطوریکه غلظت پروتئین، درصد DMSO و حجم در تمامی نمونهها یکسان و تنها متغیر موجود افزایش غلظت پلیفنولها بود. همچنین، فرایند فیبریلاسیون از ابتدا تا انتها بهطور کامل کنترل شد و هیچگونه کاهش حجم، ناهمگنی در محلولها و تغییر دمای انکوباسیون رخ نداد. در انتها، نمونهها با استفاده از تکنینکهای فوق تعیین ویژگی شدند و نتایج حاصل نشان دادند که میزان افزایش فلورسانس ThT، درصد ساختارهای بتای تشکیلشده و نیز میزان و اندازه فیبریلهای آمیلوئیدی تولیدشده در تمامی محلولها یکی بود. این امر نشان داد که پلیفنولهای فلوریدزین و دیاتیلاستیلبسترول مهارکننده فرایند فیبریلاسیون نیستند و وجود آنها در کنار پروتئین، مانع از تشکیل تجمعات آمیلوئیدی نمیشود.
- کاراز:هادی ندایی
برچسب:
نویسنده: هلیا قربانی
تاريخ: پنجشنبه
23 فروردين
1397 ساعت: 16:37